Άγιε μου Γιώργη μεθυστή
βλόγησε τη σοδειά μου
φάε και πιες και σίμωσε
και φίλα τα παιδιά μου
Μα γω κρασί δεν έπινα
εγώ τα κοινωνούσα
Και εδά μεθώ και χαίρομαι
κι όλα θα τα βλογούσα
Αρκεί να μου το τάζετε
σε κάθε αργή και σκόλη
πως κάθε χρόνο θα ’ρχεστε
να μου το φέρνετε όλοι
Το άνοιγμα των βαρελιών με το καινούριο κρασί, ήταν μια μεγάλη γιορτή από τα αρχαία ελληνικά χρόνια. Στην αρχαία Αθήνα τα Πιθοίγεια, το άνοιγμα των πιθαριών με το καινούριο κρασί ήταν ενταγμένα στην επίσημη εορτή των Ανθεστηρίων, στην αρχή της Άνοιξης. Κείνη την ημέρα έκαναν σπονδές για τον θεό Διόνυσο στο ιερό του. Τι έκαναν δηλαδή; Έριχναν λίγο κρασί στη γη. Ουσιαστικά επέστρεφαν «τα σα εκ τω σω». Μεγάλη μέρα χαράς, γιορτής και ακούγονταν μέχρι την άλλη μέρα χοές.
Ο Άγιος Γεώργιος δεν έχει καμία σχέση με το κρασί αλλά στις 3 Νοεμβρίου τιμάται η ανάμνηση κατάθεσης των λειψάνων του στο τάφο του στη διαθήκη. Εκείνη την ημέρα συνηθιζόταν να ανοίγουν τα βαρέλια με το καινούριο κρασί με αποτέλεσμα να πάρει το όνομα «μεθυστής». Αυτό καταγράφεται στο ελληνικό λαϊκό εορτολόγιο. Ο Άι-Γιώργης ο μεθυστής είναι συνδεδεμένος με τη χαρά της ζωής, είναι αγροτικός άγιος και κυρίως των αμπελουργών.
Από το απόγευμα της γιορτής του οι αμπελουργοί κουβαλούν σε στάμνες το κρασί τους για να «δοκιμάσουν» οι ειδικοί. Την άλλη μέρα τα σπίτια ήταν όλα ανοιχτά και είχαν ετοιμάσει μεζέδες για τους επισκέπτες. Φυσικά δεν έλειπε και η λύρα. Κατά τη δεκαετία του 1960 το έθιμο τείνει να εκλείψει. Όμως υπάρχει η τάση «επιστροφής» στις μέρες μας σε πολλά χωριά. Στο Άνω Μαλάκι οι κάτοικοι και ο ιερέας του χωριού προσπαθούν να κρατούν το έθιμο ζωντανό και κάθε χρόνο μαζεύονται πολλοί πιστοί στην παλιά εκκλησία που βρίσκεται στο χωριό τους. Εκεί ετοιμάζουν μεγάλο και υπέροχο φαγοπότι και μετά τη λειτουργία τα κρασιά των αμπελουργών κάνουν παρέλαση μπροστά σε όλους. Καλούνται «οι γευσιγνώστες» να βρέξουν τον ουρανίσκο τους και να δώσουν τη δική τους βαθμολογία. Ο νικητής θα πάρει το δώρο του φεύγοντας. Τα κριτήρια βαθμολογίας έχουν να κάνουν με το άρωμα, το χρώμα και φυσικά τη γεύση.
Κάτι παρόμοιο έγινε φέτος στην Παλιά μας Πόλη, στην Κρήνη Ριμόντι την Κυριακή το βράδυ. Μπουκάλια με κρασί τοποθετημένα σε τραπέζια περίμεναν την κριτική των ειδικών. Πάντως αν λάβουμε υπόψη το πόσο καλά πάνε τα κρασιά μας στο εξωτερικό, ίσως προβούμε στο συμπέρασμα ότι έχουμε την πραγματική ευλογία του Άι- Γιώργη του Μεθυστή. Καλά κρασιά λοιπόν…
Καλαϊτζάκη Στεφανία
