Και συν αυτώ σταυρούσι δύο ληστάς… του Γιώργου Καραβιώτη

Ακόμη το συλλογίζομαι… αυτό το ουράνιο μεγαλείο της Αγάπης του.

Και δε χωρά στο νου μου αυτό που έγινε στον τόπο του Κρανίου.

Ναι, εκεί που σταύρωσαν την αιώνια και αστείρευτη Αγάπη του, ανάμεσα σε δύο ληστές, την ομορφιά και το φως ,με την ασχήμια και το σκοτάδι.

Εκεί στο μέσον, συντροφιά με τον Τίμιο Σταυρό, αυτό το Άγιο εξαγόρασμα της ανθρώπινης αμαρτίας.

Και υπέμεινε τα πάνδεινα ο φίλος και αδελφός μας, ο Κύριος και Θεός μας !

Και άκουε τα πειράγματα και τις κακίες και τους χλευασμούς και δε μιλούσε…

Καμία λέξη ενάντια, κανένας λόγος από τα Άγια χείλη του, μόνο σιωπή και ευσπλαχνία απέραντη.

Μόνο αγάπη, μόνο μεγαλοσύνη, μόνο ανεκτικότητα απέναντι στη σκληρότητα και την απανθρωπιά.

Αλήθεια, τι παράξενο πράγμα να χλευάζεται και να σιωπά, να λοιδορείται και να προσεύχεται, να κακολογείται και να συγχωρεί !

Συγχώρεσέ μας Χριστέ μου ! στήριξέ μας και οδήγησε τα βήματά  μας ξανά στην ομορφιά της αγάπης σου, στην ευσπλαχνία και την καλοσύνη, στην κατανόηση και στη συγχώρηση, στον αγώνα τον καλό για τον άνθρωπο και την ανθρωπότητα ,στην ένδοξη σου Ανάσταση !

 Χριστός Ανέστη !

 

Σχετικά άρθρα

Δείτε επίσης

Close