Να πανηγυρίσουμε; του Νίκου Θεοδωράκη

Γράφει ο Νίκος Θεωδοράκης
Δημοσιογράφος
http://www.thrapsaniotis.gr

Οικονομολόγος δεν είμαι και ούτε θα ήθελα να είμαι. Δεν τους ζηλεύω καθόλου, μα καθόλου. Κάθισαν μια ζωή στα θρανία για να… μάθουν να λένε τα ψέματα των μέσων όρων των αριθμών.

Των παιχνιδιών που κάνουν, προκειμένου να δημιουργήσουν εντυπώσεις. Κι έτσι παρασιτικά ζουν. Πουλώντας ως εξυπνάδα, έρευνες που καμία φορά μπορεί να είναι απλές όσο οι σκέψεις ενός παιδιού.

Και λυπάμαι επίσης τους πολιτικούς που αναγκάζονται να τους χρησιμοποιούν ως συμβούλους τους, όταν καταστρώνουν σχέδια για να λεηλατήσουν τις χαμηλές εισοδηματικές τάξεις ή να αποτελειώσουν αυτή την ανύπαρκτη μεσαία.

Το τελευταίο ανέκδοτο που λένε πια στα σοβαρά, είναι ότι βγαίνουμε στις αγορές μ’ αυτό το περίφημο ομόλογο που ανέλαβαν να διεκπεραιώσουν ξένα τραπεζιτικά ιδρύματα. Και να, τα μεγάλα λόγια και να, oι τσακωμοί ανάμεσα στους νυν και του τέως.

Τα μεγάλα λόγια έχουν να κάνουν με το ότι, το ομόλογο το υποδέχτηκαν θετικά οι αγορές… Ναι, αυτά τα όρνεα που κατακρεουργούν τους λαούς, το υποδέχθηκαν ευνοϊκά! Πώς μπορείς να δεχτείς ως αληθινή την είδηση; Μάλλον δύσκολο.

Το άλλο που ακούσαμε αυτές τις μέρες είναι ένας ανάρμοστος πολιτικός καβγάς σχετικά με το ποιού το ομόλογο ήταν καλύτερο. Της τωρινής κυβέρνησης ή της κυβέρνησης του Κ. Σαμαρά το 2014; Και ούτε και τότε, ούτε και τώρα, παρότι πανηγυρίζουν οι κρατούντες ότι είναι ένα βήμα για να βγούμε από την επιτροπεία των δανειστών μας, είχαν δίκιο. Αποδείχθηκε ότι έκαναν λάθος.

Ουδείς στην πραγματική οικονομία πείστηκε για το δίκαιο των δηλώσεων με αποτέλεσμα να μη μετρήσει αυτό στην κρίση του λαού. Έτσι στις εκλογές εκείνης της χρονιάς, όσοι εντρυφούν με την ιστορία θα το θυμούνται, ο κ. Σαμαράς τις έχασε. Παρά τα θεωρητικά επιτεύγματα!

Εκείνες τις εκλογές (για να μην ξεχνούμε…) τις κέρδισε ο ΣΥΡΙΖΑ του κ. Τσίπρα επενδύοντας, τουλάχιστον ως σύνθημα, στην ελπίδα. Μια ελπίδα που αποδείχθηκε φρούδα, αφού τα πράγματα οδηγήθηκαν σε ακόμα πιο δύσκολες καταστάσεις. Και όπως γίνεται πάντα με τους πολιτικούς, ανεξαρτήτου χρώματος και ιδεολογίας, βολεύτηκαν στην εξουσία και άρχισαν να γίνονται λάδι στους τροχούς του συστήματος.

Και ω του θαύματος! Όλα αυτά, για τα οποία διαμαρτύρονταν τα έκαναν γαργάρα, αποδεικνύοντας στην πράξη πως είναι καλύτεροι ή τουλάχιστον πιο σοβαροί διαχειριστές του συστήματος.

Σε κάθε περίπτωση απεμπόλησαν γρήγορα την ιδεολογικοπολιτικη τους ταυτότητα σε σημείο να κάνουν τους αντιπάλους τους δήθεν, Ευρωπαίους, να τους βγάζουν το καπέλο. Τέτοιους άψογους συνεργάτες, ούτε στα όνειρα τους δεν το φαντάζονταν.

Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να εκθειάζουν και να θεοποιούν τις αγορές, όταν γνωρίζουν ποιος είναι ο πραγματικός ρόλος τους. Λένε μάλιστα, ότι ως τον Αύγουστο του 2018 βγαίνουμε ως χώρα, από την επιτροπεία των δανειστών μας.

Και στο μεταξύ, η αντοχή των πολιτών όλα αυτά τα χρόνια των μνημονίων, δοκιμάζεται διαχρονικά… Το φορολογητέο εισόδημα όλο και χαμηλώνει με αποτέλεσμα οι συνάνθρωποι μας που προσπαθούν να επιβιώσουν, να καλούνται να πληρώσουν ακόμα περισσότερα στην Εφορία, ενώ η μάχη για τη φοροδιαφυγή αποδεικνύεται ένα μεγάλο ψέμα για κατανάλωση.

Αλλά το ψέμα έχει κοντά ποδάρια και η ιστορία δεν έχει να μας δείξει πολλούς επαγγελματίες ψεύτες που ευημέρησαν. Η αποκάλυψη είναι αναπόφευκτη. Και ο πέλεκυς της δικαιοσύνης, βαρύς…

Σχετικά άρθρα

Δείτε επίσης

Close