Μια σκέψη έκανα μόνο…

Γράφει η Αναστασία Βενιέρη

Συμβαίνει συχνά σε όλους μας.

Κοιτάζουμε τον συνομιλητή μας και διακρίνουμε τις σκέψεις, τη δυσαρέσκεια, το ενδιαφέρον και το ψέμα. Πίσω από σιωπές, πάρα πολύ συχνά ‘βλέπουμε’ μια εσωτερική μάχη αρκετών λέξεων, η οποία όμως δεν βγαίνει προς τα έξω.

Με τη βοήθεια των εκφράσεων του προσώπου και της ‘γλώσσας του σώματος’, γίνεται το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης επικοινωνίας. Όλα αυτά είναι γνωστά όμως.  Ο τομέας της ψυχολογίας έχει ασχοληθεί με το θέμα εδώ και πολλά χρόνια.

Σύμφωνα με τον Anil Ananthaswamy του περιοδικού New Scientist , τα τελευταία χρόνια η επιστήμη έφτασε λίγο πιο μακριά.

Τι έγινε λοιπόν όταν η ιατρική συνεργάστηκε με την επιστήμη των μαθηματικών?

Είδαν μια σκέψη. Είδαν το σχήμα που αποκτά μια σκέψη, με τη βοήθεια της τεχνολογίας, της ιατρικής και των μαθηματικών.

Καθώς ο εγκέφαλος σκέφτεται, μαθαίνει ή θυμάται, δημιουργεί περίτεχνα ‘κτίσματα’, σε τουλάχιστον επτά μαθηματικές διαστάσεις, τα οποία όμως αλλάζουν συνεχώς.

Καθώς παρατηρούν τον ανθρώπινο εγκέφαλο οι επιστήμονες του Blue Brain Project στο Swiss Federal Institute of Technology στη Λοζάνη, οι οθόνες των υπολογιστών γεμίζουν με παροδικές ‘κατασκευές’, οι οποίες εμφανίζονται και γκρεμίζονται σαν κάστρα από άμμο, όταν τα ‘πειραματόζωα’ περνούν από τη μια σκέψη στην άλλη.

Το Blue Brain Project ξεκίνησε το 2005, και σκοπός του ήταν να αναπαραστήσει ολόκληρο τον ανθρώπινο εγκέφαλο μέσα σε ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή. Είναι τόσο φιλόδοξο το σχέδιο αυτό, όπου βρίσκεται πολύ μακρυά ακόμα από την αποπεράτωση του. Το 2015, η επιστημονική ομάδα του Blue Brain ανακοίνωσε ότι είχαν αναδημιουργήσει ένα ψήγμα από τον εγκέφαλο ενός ποντικού, το οποίο σχετίζεται με την αφή. Για να ‘αναγνωσθεί’ και να ‘χαρτογραφηθεί’ ο ανθρώπινος εγκέφαλος, χρειάζονται ακόμα πολλά χρόνια έρευνας.

Ο Henry Markram του Blue Brain παρομοιάζει την σύγχρονη ανθρώπινη αντίληψη με τους δισδιάστατους ήρωες του μυθιστορήματος ‘Flatland’, του Edwin Abbott. Κάποτε, μια ‘τρισδιάστατη σφαίρα’ επισκέφτηκε την ‘δισδιάστατη’ γη. Τα τετράγωνα μεταμορφώθηκαν σε κύβους, ενώ οι δισδιάστατοι ήρωες έμαθαν ότι είναι απλές προβολές τρισδιάστατων όντων.

‘Αδύνατον! Είναι αδιανόητο!’ φώναξε η τρισδιάστατη σφαίρα, όταν έμαθε ότι κι εκείνη έχει ακόμα μια τέταρτη, άγνωστη διάσταση.

Ομοίως, κατά τον Makram, κι εμείς οι άνθρωποι γνωρίζουμε την τεράστια πολυπλοκότητα του εγκεφάλου. Αν όμως αυτός είναι μια προβολή από κάποια υψηλότερη διάσταση, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να το καταλάβουμε.

Γνωρίζουμε όμως πλέον ότι, οι σκέψεις ‘υλοποιούνται’. Ίσως κάποτε να βλέπουμε το πρόσωπο του συνομιλητή μας, συνοδευόμενο από την εικόνα των σκέψεων να αιωρείται πάνω από το κεφάλι τους.

Ίσως το  ‘μια σκέψη έκανα μόνο’ λοιπόν, κάποτε να είναι ‘σάρκα και οστά’.

Πολύ ενδιαφέρον θα ήταν. Δε συμφωνείτε?

 

Σχετικά άρθρα

Δείτε επίσης

Close