Nova2play με 100 Mbps

Λαμπρός ο εορτασμός του Προφήτη Ηλία στην Ιερά Μονή Ρουστίκων

DSCN4771[1]Mε ιδιαίτερη μεγαλοπρέπεια εορτάστηκε η μνήμη του Άγιου ενδόξου Προφήτου Ηλιού του Θεσβίτου στην ιστορική Ιερά Μονή Ρουστίκων. Μέσα στη χορεία των Προφητών της Παλαιάς Διαθήκης ξεχωριστή είναι η θέση του προφήτη Ηλία, «ο των Προφητών η κρηπίς, ο δεύτερος Πρόδρομος, της παρουσίας Χριστού». Έτσι, πλήθος πιστών κατέκλυσε την Ιερά Μονή τόσο στον εσπερινό όσο και την κυριώνυμο ημέρα για να προσκυνήσουν και να λάβουν την χάρη του Αγίου.

Ανήμερα της εορτής χοροστάτησε στον Όρθρο και προεξείχε της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ.κ. Ευγένιος, ο οποίος κήρυξε και τον Θείο Λόγο.

Ο Προφήτης Ηλίας υπήρξε αναχωρητής μοναχός

Στο θεόπνευστο κήρυγμα του ο κ.κ. Ευγένιος μίλησε για τον μεγάλο Προφήτη Ηλία λέγοντας μεταξύ άλλων: «Συνήθως ο λαός εκδηλώνει την αγάπη του με την ανέγερση των ναών του, στις κορφές των βουνών και των λόφων. Και είναι πολύ συχνά τα τοπωνύμια στον Αι.Λια, όπως συχνό είναι το φαινόμενο να βλέπουμε στους ιερούς χώρους που είναι αφιερωμένοι στον Προφήτη Ηλία, επάνω σε υψηλά μέρη για να υπενθυμίζουν σε όλους την πυρφόρο ανάβαση του στους ουρανούς. Είναι όμως πιο οικείο, πιο πνευματικό, πιο χαριτωμένο κατά Θεόν, αυτό που γίνεται σε τούτο και σε μερικά ακόμη μοναστήρια. Η σύνδεση του Προφήτη με τον μοναστήρι και με τον μοναχισμό. Που δεν είναι χωρίς λόγο, αφού ο Προφήτης Ηλίας πριν καν οργανωθεί ο μοναχισμός, όπως τον ορίζει η εκκλησία μας, από τον καιρό του Χριστού μας και έκτοτε εκείνος υπήρξε μοναχός. Και μάλιστα αναχωρητής μοναχός. Ο Προφήτης Ηλίας άνθρωπος σε υψηλά μέτρα αρετής, πνευματικότητας και αγιασμού έζησε μόνος, μονώτατος με τον Θεό, σε εκείνο το σπήλαιο κάτω στα Ιεροσόλυμα, στην Μονή σήμερα του Αγίου Γεωργίου του Χοσεβά, όπου ο Προφήτης Ηλίας πέρασε πολύ χρονικό διάστημα, ζώντας μόνος, μόνο Θεόν. Εν νηστεία και προσευχή. Έδωσε κυριολεκτικά τον εαυτό του στον Θεό αλλά και στην διακονία των ανθρώπων. Κάθε φορά που αισθανόταν το βάρος της ευθύνης και την αγωνία του, για να έλθει ανάμεσα τους και να τους διορθώσει, και να τους παιδαγωγήσει στο σωστό, όταν εκείνοι είχαν ξεκλείνει από το θέλημα και το δρόμο του Θεού. Ο Προφήτης Ηλίας ένας ζηλωτής άνθρωπος, ένας προφήτης φωνή του ίδιου του Θεού, στα σπλάχνα του λαού του, με το ίδιο το προσωπικό του παράδειγμα, με την αγιότητα του, με την άσκηση του, με την εγκράτεια του, με την προσευχή του, ήταν, είναι και θα είναι για όλους τους πιστούς της εκκλησίας, ένας Πρόδρομος της Χάριτος του Θεού. Ένα υπέροχο πρόσωπο της προ Χριστόν εποχής, της παλιάς διαθήκης που όμως ξεπέρασε όλες τις εποχές και όλους τους χρόνους και εισήλθε με ένα μοναδικό και υπέροχο τρόπο, ακόμα και στην εποχή της χάριτος, στην καινή διαθήκη, που τόσες φορές θησαύρισε εντός της το «Τίμιο όνομα Του».

 

Τέλος, ο Μητροπολίτης ευχαρίστησε όλους για την παρουσία τους, από τον έσχατο ως τον πρώτο όπως είπε χαρακτηριστικά και ιδιαίτερα τον καθηγούμενο π. Ιωάννη Κουφουδάκη, τους πατέρες Ρωμανό και Βασίλειο, που αποτελούν την αδελφότητα της Μονής, όλους τους διακονητές, που βοήθησαν για να γίνει η πανήγυρις του Προφήτη. «Ευχαριστώ είπε από την καρδιά μου και τους καλούς πατέρες που συλλειτουργήσαμε σήμερα και όλους εσάς, τους καλούς μας ψάλτες που αν και καθημερινή αφήσατε τις ασχολίες τα σπίτια σας και ήρθατε εδώ, σε αυτό το περίπτυστο σεμνείο της εκκλησίας μας. Σε αυτό το μοναστήρι με την τόση παράδοση και προσφορά στον τόπο, για να πούμε μαζί ένα δόξα τω Θεώ για τον Προφήτη Ηλία που μας έχει χαρίσει και ένα κύριε ελέησον για τις αμαρτίες μας, για τα σπίτια μας, για τα παιδιά μας και προπάντων τούτους τους καιρούς για την πολύπαθη πατρίδα μας και τον λαό μας που δοκιμάζονται ως μη όφειλε, ίσως πέρα και πάνω από τις δυνάμεις του. Σας εύχομαι όλα τα καλά του Θεού στην ζωή και στα σπίτια σας». Ακολούθησε λιτανεία γύρω από την Μονή και η ευλογία των άρτων κάτω από την κληματαριά. Τέλος ο καθηγούμενος π. Ιωάννης   Κουφουδάκης, παρέθεσε γεύμα στον Επίσκοπο και τους ιερείς, στην τράπεζα της Μονής, ενώ για όλο τον κόσμο υπήρξε πλούσια η παραδοσιακή φιλοξενίας που προσφέρουν τα μοναστήρια μας.

Βάλια Πετράκη

Σχετικά άρθρα