Minoan Lines

Συνέντευξη του πρώην βουλευτή και υπουργού Γιώργη Περάκη: «Το μεν παρόν σκοτεινό, το δε μέλλον αόρατο»

peraki (2)Συνέντευξη του πρώην βουλευτή και υπουργού Γιώργη Περάκη

«ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΡΠΑΓΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΡΙΒΙΣΤΕΣ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΜΑΝΟΥΣΟ ΚΛΑΔΟ

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να μιλάς με ένα παλιό πολιτικό.

Σε μια εποχή όπως η δική μας, που αμφισβητείται έντονα η εντιμότητα του λόγου και της πρακτικής των εν ενεργεία πολιτικών, έχει τεράστιο ενδιαφέρον να δούμε πως σχολιάζει τα τεκταινόμενα ένας πολιτικός άνδρας που έδρασε σε εποχές στις οποίες κυριαρχούσε η πίστη στις ιδεολογίες, οι πολιτικές είχαν σαφή αναφορά και οι αγώνες είχαν παλμό.

Ο Γεώργιος Περάκης είναι ο παλαιότερος εν ζωή πολιτικός του Ρεθύμνου.

Υπήρξε Βουλευτής και Υπουργός στις Κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου από το 1981 ως το 1989, τότε, που το ΠΑΣΟΚ ήταν ο πλέον κραταιός κομματικός σχηματισμός.

Όσοι τον ξέρουν και θυμούνται την πολιτική του δράση, γνωρίζουν ότι ο ίδιος λειτούργησε υπηρετώντας την ιδεολογία του και αντιμετώπιζε το ΠΑΣΟΚ ως δημοκρατικό κίνημα και όχι ως κομματική παράταξη εξουσίας.

Η συνέντευξη μαζί του έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς εδώ και πάρα πολλά χρόνια απέχει από την ενεργό δράση και δεν δίνει συνεντεύξεις.

Είναι μια συζήτηση, στην οποία όπως θα διαπιστώσετε υπάρχει έντονος προβληματισμός για το παρόν έως και απογοήτευση.

Όμως δηλώνει αισιόδοξος για το μέλλον εάν και εφόσον υπάρξει συνεννόηση και συνεργασία των κομμάτων.

Παράλληλα αφήνει αιχμές και αντιμετωπίζει σκωπτικά τον Αλέξη Τσίπρα και το ΣΥΡΙΖΑ. σχολιάζει την τρέχουσα πολιτική κατάσταση της χώρας, αναφέρεται στο ΠΑΣΟΚ του χθες αλλά και του αύριο, μιλά για τα μεγάλα έργα υποδομής του Ρεθύμνου όπως είναι τα οδικά και τα λιμενικά με αναφορά και στην ακτοπλοϊκή σύνδεση της πόλης με τον Πειραιά.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει όμως και τα όσα λέει για το πάλαι ποτέ «Αεροδρόμιο Λατζιμά», ένα μεγάλο όραμα που σήμερα εγκαταλείφθηκε όπως άλλωστε και τα οικόπεδα που αγοράστηκαν τότε. Μια τεράστια δημόσια περιουσία, της οποίας η τύχη παραμένει άγνωστη.

Περισσότερα στην συνέντευξη που ακολουθεί

perkaΕίστε ο παλαιότερος εν ζωή πολιτικός του Ρεθύμνου. Ποια είναι η άποψη σας για την γενικότερη εικόνα που παρουσιάζει ο χώρος της πολιτικής στη χώρα μας;

Στην εικόνα της παρούσας πολιτικής και την προοπτική της ταιριάζει η φράση: «Το μεν παρόν σκοτεινό, το δε μέλλον αόρατο».

Μοναδική ελπίδα για τη σωτηρία της πατρίδας είναι η, ανεξάρτητα από προσωπικά ή κομματικά συμφέροντα, κοινή προσπάθεια για να ξεπεράσουμε την κρίση.

Σε μεγάλο μέρος τα κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης της προηγούμενης Βουλής έδωσαν και δίδουν ηχηρά δείγματα γραφής σ’ αυτήν την κατεύθυνση.

Ποιες είναι οι διαφορές που εντοπίζετε μεταξύ των παλαιότερων πολιτικών με τους σύγχρονους;

Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Αλλάζουν όμως οι συνθήκες. Το μορφωτικό επίπεδο των Ελλήνων, χάρη στην έμφαση για την παιδεία κύρια από τις προοδευτικές κυβερνήσεις είναι αλματώδης.

Το Εθνικό Σύστημα Υγείας με όλα τα δεινά που πέρασε και περνά, είναι μία τεράστια κατάκτηση.

O μορφωμένος άνθρωπος δύσκολα εκμαυλίζεται με κουμπαριές, υποσχέσεις και ψευτορουσφέτια.

Ο πολίτης που βρίσκει ανοικτές πόρτες στα νοσοκομεία, δεν κρέμεται από την παρέμβαση του βουλευτή να βρει κρεβάτι.

Και αυτά έχουν αναμφίβολα επηρεάσει θετικά και τους πολιτικούς και την πολιτική.

Αλλά οι παλιότερες γενιές που γεννήθηκαν μέσα στις φλόγες του πολέμου και της Κατοχής, που μπήκαν εξ απαλών ονύχων στους αγώνες για την Κύπρο, για τη Δημοκρατία, το 1-1-4, τους Ανένδοτους, για τη Χούντα, που πολλοί έπαιξαν κορώνα – γράμματα τα ύψιστα αγαθά της ελευθερίας και της ζωής τους ακόμη. Αυτοί είναι δύσκολο να εξαγοραστούν, να προσκυνήσουν, να προδώσουν το λαό.

Τα παιδιά αυτών των ανθρώπων δεν χρειάστηκε ευτυχώς να κάμουν τέτοιους αγώνες. Αγωνίστηκαν για τις σπουδές, τη μάθηση, τη δημιουργία και την πρόοδο. Σπουδαίοι σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ο μεγαλύτερος αγωνιστής αυτής της νέας γενιάς των πολιτικών είναι αυτός που έκανε μπάχαλο το σχολειό στους Αμπελόκηπους με τις καταλήψεις. Χάρη στην προβολή της Παναγιωταρέα από την τηλεόραση και την οξυδέρκεια του Αλαβάνου, έγινε Πρωθυπουργός και μας απειλεί να μην ξεμπλέξουμε εύκολα μαζί του.

Τώρα η Παναγιωταρέα, πιστεύω, θα αισθάνεται δίκαιη υπερηφάνεια, ο Αλαβάνος όμως χτυπά το κεφάλι του στον τοίχο.

Αλλά εμείς, κύριε Αλαβάνο, τι φταίμε;

peraki (1)Ποιες θα ήταν οι παρατηρήσεις και ποιες οι συμβουλές που θα δίδατε σε ένα νέο πολιτικό;

Χάρη στα αρνητικά κυρίως της τηλεόρασης υπάρχουν κακότροπες και κακότροποι που γίνονται γνωστοί στο πανελλήνιο από τη συμπεριφορά τους.

Γι’ αυτούς που τ’ όνειρό τους είναι να γίνουν «αναγνωρίσιμοι» όπως είναι ο νεολογισμός και όχι «αναγνωρισμένοι» όπως ήταν ο χαρακτηρισμός στην Κρήτη για τους σπουδαίος ανθρώπους. Για τους άρπαγες, για τους αριβίστες, η πολιτική προσφέρει μεγάλες ευκαιρίες.

Για τους ιδεολόγους που πιστεύουν σε ιδανικά, να εκτιμήσουν, αν δεν μπορούν να αντέξουν το γενικό συμφέρον σε βάρος του προσωπικού τους, να λένε την αλήθεια και προς τα πάνω και προς τα κάτω όπως δίδαξε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, αν τους προσφέρουν χρήματα με το τσουβάλι, κι ενώ μάλιστα τα έχουν ανάγκη, να τα κλωτσούν, αν δεν μπορούν, αν χρειαστεί, να παίξουν ελευθερία και ζωή για τις ιδέες τους, αν δεν αντέχουν όταν το κόμμα τους τούς αδικήσει να μη φεύγουν την επομένη σε άλλη κομματική στέγη για να το πετροβολούν, ας ψάξουν άλλους χώρους για να διοχετεύσουν τη δράση τους.

Πως σχολιάζετε το ΠΑΣΟΚ του 2015;

Αν κάτι μου δίνει χαρά σε αυτή τη φάση του σκότους, είναι ότι το ΠΑΣΟΚ σε πείσμα φίλων και αντιπάλων δεν σβήνει, υπάρχει, μάχεται και κερδίζει.

Ποια λάθη θεωρείτε ότι «πληρώνει» το ΠΑΣΟΚ;

Είναι δημοσιευμένη στην «Εξόρμηση» της εποχής τοποθέτησή μου στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, λίγο πριν τις εκλογές του 1989. Ζήτησα από τον Πρόεδρο να απαλλαγούμε από τους «γρουσούζηδες» και όσους το κατεστημένο είχε αγκαλιάσει – στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Τίποτα από αυτά δυστυχώς δεν έγινε.

Εγώ έπαυσα να είμαι Βουλευτής.

Κυρίαρχα αν αυτά τα δυο στοιχεία δεν μας μπέρδευαν στο δρόμο μας, το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα κατά βάση αρχών και οργανωμένο στο λαό, πίστευα από την ίδρυσή του και πιστεύω και τώρα μετά 40 χρόνια, θα το ψήφιζε αδιατάρακτα ο ελληνικό λαός και θα κυβερνούσε για δεκαετίες όπως άλλα σοσιαλιστικά κόμματα της Ευρώπης.

Πιστεύετε ότι μπορεί το ΠΑΣΟΚ να ανακάμψει και να επανέλθει στην πρότερη κατάσταση ως κόμμα εξουσίας; Τι θα προτείνατε στην πολιτική ηγεσία του κόμματος;

Ναι. Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να ανακάμψει.

α) Αταλάντευτο στις βασικές σοσιαλιστικές αρχές.

Με προσαρμογή στις συνθήκες της δεκαετίας του 2010 και όχι της δεκαετίας του 1970.

β) Αναδιοργάνωση με όρους ιδεολογικούς και όχι προσωπικούς.

γ) Πρόσκληση και αγκάλιασμα σε στελέχη και φίλους που εύλογη μέχρι ένα βαθμό απογοήτευση, πικρία ή αγανάκτηση, από τη συμπεριφορά αξιωματούχων του ΠΑΣΟΚ, βρέθηκαν έξω από τις τάξεις μας.

Αλλά όχι σε όσους συνειδητά το έβλαψαν.

 

Ποια είναι η άποψη που έχετε για τον ΣΥΡΙΖΑ και την περίοδο της διακυβέρνησης του;

 

Είναι απλή επιβεβαίωση αυτού που πίστευα όταν στη δέκατη ή δέκατη πέμπτη μισή σελίδα των «Νέων» διάβασα κάποτε τις «συνιστώσες», τα «γκρουπούσκουλα» όπως τα αποκαλούσε ο Χ. Φλωράκης.

Όταν πήρε την κυβέρνηση ευχήθηκα να επιτύχει. Τα κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης όχι απλώς ευχήθηκαν αλλά έβαλαν πλάτη, προς τιμή τους, πρώτη φορά μετά τον Πόλεμο και μέχρι σήμερα έξω και μέσα στην Ελλάδα, με σημαντικότατη συμβολή του ΠΑΣΟΚ με τους Ευρωπαίους ομοϊδεάτες, για να μην καταρρεύσει η χώρα με τη συμπεριφορά των κουτσαβάκηδων κουμαριτζήδων που ως νταβατζήδες της νύχτας πήγαν να τρομοκρατήσουν την Ευρώπη ολάκερη.

Όποιος δεν έχει αντιληφθεί πως το ότι δεν έχουμε χρεοκοπήσει και δεν είμαστε εκτός Ευρώπης οφείλεται στα τρία κόμματα της αντιπολίτευσης, δεν θέλω να πω βαρύ λόγο, απλώς δεν είναι καλά ενημερωμένος και ακούει μόνο τον αρχηγό, ούτε καν τις συνιστώσες του.

 

Ας έλθουμε στα θέματα του Ρεθύμνου. Είχατε δείξει ενδιαφέρον και ευαισθησία στην διασύνδεση της πόλης με τον Πειραιά, συμβάλλοντας στην εύρυθμη λειτουργία της «Ρεθυμνιακής». Πως σχολιάζετε την σημερινή κατάσταση του ακτοπλοϊκού αποκλεισμού που βιώνει το Ρέθυμνο;

 

Για να αρχίσω από το τέλος, πράγματι για τη διασύνδεση με τον Πειραιά υπήρχε άδεια μέσω άλλων λιμανιών και όχι απευθείας.

Το «Αρκάδι» πριν τις εκλογές του 1989 ετοιμαζόταν να ξεκινήσει (ήρθε μετά τις εκλογές, δεν ξέρω το γιατί) με αυτό το δρομολόγιο. Πήγα στον Υπουργό Ναυτιλίας, στον μακαρίτη φίλο Αντώνη Ντεντιδάκη, και δεν λέω με το όπλο στον κρόταφο, αλλά επειδή αρνιόταν να το υπογράψει γιατί είχε από αλλού πιέσεις, το πήγαινε για αργότερα. Είπα επιτακτικά «Τώρα» και υπογράφηκε «Τώρα» Πειραιάς – Ρέθυμνο.

Πριν αγοραστεί το καράβι είχε γίνει προσπάθεια για να μαζευτούν χρήματα, αλλά δεν επαρκούσαν.

Πήγα ως Βουλευτής του Ρεθύμνου φυσικά στο Διοικητή της ΕΤΒΑ, όχι με το όπλο στον κρόταφο, και του ζήτησα απλώς να εγκρίνει τη χρηματοδότηση για τη «Ρεθυμνιακή». Και δόθηκαν όσα χρειάζονταν. Έτσι απλά.

Πάσα άλλη εκδοχή δεν είναι ακριβής.

Και έτσι αγοράστηκε το Αρκάδι.

Πριν το καράβι όμως δεν υπήρχε λιμάνι.

Υπήρχε ένας μόλος που μάζευε άμμο και είχε δημιουργηθεί μια υπέροχη αμμουδιά, όπου με τη βοήθεια των βοθρολυμμάτων υπήρχε και πρασινάδα και κολυμπούσαν οι ανύποπτοι τουρίστες, γιατί αποχέτευση ήταν το παντορροϊκό των Ενετών, μέχρι που ως αρμόδιος Υπουργός Δημοσίων Έργων υπέγραψα ύδρευση – αποχέτευση – βιολογικό καθαρισμό του Ρεθύμνου.

Όταν ως Βουλευτής αντιπολίτευσης 1977-1981 παρουσιάστηκε μία αξιόπιστη μελέτη με βάση μοντέλο που είχε γίνει από ένα ξένο έγκυρο Πανεπιστήμιο για να σταματήσει την προσάμμωση και πρότεινε συγκεκριμένη προέκταση μόλου. Για περαιτέρω επιμήκυνση που ρωτήθηκε αργότερα το Πανεπιστήμιο δεν ανέλαβε ευθύνη. Εγώ όταν πλέον έγινε το έργο πήγε μέχρι την εγγυημένη απόσταση μη προσάμμωσης. Αργότερα προεκτάθηκε, δεν ξέρω πώς και με ποια μελέτη. Θέλω να το τονίσω με την αφορμή αυτή για να καταγραφεί. Δεν διεκδικώ την τιμή ούτε αναλαμβάνω την ευθύνη για την προέκταση του μόλου πέραν της μελέτης. Το επισημαίνω ακόμη αν κάποιος αρμόδιος το διαβάσει, ας το κοιτάξει γιατί η άμμος κατεβαίνει απειλητικά.

Τι να σχολιάσω για τη σημερινή κατάσταση;

Για το λιμάνι βάλαμε στόχο να δέχεται ένα – δύο φέρρυ μποτ, ένα – δύο φορτηγά και το υπόλοιπο μαρίνα.

Για τη μαρίνα χάρηκα όταν είδα αρκετά σκάφη δεμένα. Αλλά είναι κρίμα όταν το 98% του έργου έχει γίνει νομίζω, λείπουν ακόμα ελάχιστα για να λειτουργεί με όλα τα απαιτούμενα.

Για τον ακτοπλοϊκό αποκλεισμό δεν μας φταίει ούτε η κυβέρνηση ούτε η αντιπολίτευση. Φταίμε οι Ρεθυμνιώτες και ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν.

Θα κάνω δύο μόνο σχόλια για τα πρόσφατα. Όταν από τη «Ρεθυμνιακή» μού έδωσαν ως Βουλευτή και Υπουργό τότε μια λεπτομερή μελέτη για τη βιωσιμότητα της γραμμής, είπα, αυτά δεν φτάνουν. Η Μεσσαρά στο Τυμπάκι απ’ έξω, όπως το είχα μετρήσει μοναχός με το κοντέρ του αυτοκινήτου μου είναι ίση ακριβώς απόσταση από το λιμάνι του Ηρακλείου και το λιμάνι του Ρεθύμνου.

Και πράγματι η συνεργασία με τη Μεσσαρά βοηθούσε τη γραμμή Ρέθυμνο – Πειραιάς.

Όταν το ανέφερα σε κάποιον πρωτεργάτη της τελευταίας προσπάθειας που έτυχε να βρεθούμε δίπλα σε μια εκδήλωση, με κοίταξε μάλλον με υπεροψία και έδωσε καμιά σημασία στα λόγια μου.

Για το συγκεκριμένο καράβι που γράφτηκαν μαντινάδες κι ερωτικά τραγούδια να μην κάνω κανένα σχόλιο, να ευχηθώ απλά καλά ξέτελα.

Εδώ αγοράσαμε παλαιότερα το «αβύθιστο» πλεούμενο «Νέαρχος» που όσοι ταξίδεψαν στη σύντομη παρουσία του με πάνω από 2 μποφόρ το θυμούνται ακόμη σαν τον μεγαλύτερο εφιάλτη της ζωής τους.

 

 

peraΕίχατε δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στα λιμενικά έργα του Ρεθύμνου αλλά και στην οδική διασύνδεση του με τους γειτονικούς νομούς όπως ήταν η κατασκευή της παρακαμπτήριου του ΒΟΑΚ. Ποιες είναι οι διαπιστώσεις σας για την σημερινή κατάσταση των συγκεκριμένων βασικών αναπτυξιακών υποδομών και τι θα προτείνατε στους επαΐοντες;

 

Εκτός από το λιμάνι – μαρίνα του Ρεθύμνου που είπαμε προηγούμενα και τα μικρά λιμενικά, ήταν η κατασκευή λιμανιού – μαρίνας Νότιας Κρήτης ανάλογο του Ρεθύμνου και τοποθέτηση σε συνεννόηση με τους τοπικούς παράγοντες και τη γνώμη των αρμόδιων λιμενολόγων στην Αγία Γαλήνη.

Έφυγα, εγκαταλείφθηκε.

Διαβάζω κατά καιρούς για τον Κόκκινο Πύργο.

Για την παράκαμψη έχω να πω πως για χρόνια ανεβοκατέβαινε το σχέδιο, ανάλογα με ποιου τα συμφέροντα έθιγε. Αποφάσισα ως αρμόδιος Υπουργός την κατασκευή εκεί που είχε σχεδιαστεί σε κατάλληλη θέση. Απάντησα όταν κάποιος φίλος μου είπε ότι θίγεται το χωράφι του, ότι σε ένα άλλο δρόμο της πόλης με βάση το σχέδιο, κόβεται ένα κομμάτι από το οικόπεδο του πεθερού μου, δηλαδή των παιδιών μου και αυτό θα εκτελεστεί όπως λέει το σχέδιο πόλης.

Να πω για το οδικό δίκτυο του Νομού πως με βάση τα στοιχεία των αρμοδίων υπηρεσιών, είχαμε τέλος του 1979 βασικούς δρόμους για τα χωριά 550 χιλιόμετρα χωματόδρομους και με ρυθμό 10 χιλιόμετρα το χρόνο μέχρι τότε χρειάζονταν 55 χρόνια για την ολοκλήρωση του δικτύου.

Στο τέλος της δεκαετίας του 1980 είχαν μείνει λιγότερα από 15 χιλιόμετρα χωρίς ασφαλτόστρωση.

Τον ΒΟΑΚ δεν τον έχω περάσει τελευταία πέρα – πέρα και δεν γνωρίζω. Στην περιοχή του Ρεθύμνου πάντως έχουμε μείνει σχεδόν στη δεκαετία του ’80. Εκτός του αμαριώτικου κόμβου που δεν έγινε τότε λόγω της κωλυσιεργίας των απαλλοτριώσεων και τελείωσε μόλις πρόσφατα με κάποια προβλήματα όπως ακούω. Δεν βλέπω άλλα έργα.

Στους αρμόδιους τι να προτείνω;

Όταν έβρεχαν τα δισεκατομμύρια εδώ κρατούσαμε ομπρέλες. Ιδιαίτερα το κομμάτι Χανιά – Ηράκλειο για μας, όπως είμαστε τώρα χωρίς ακτοπλοϊκή και αεροπορική σύνδεση, είναι κυριολεκτικά ζήτημα ζωής και θανάτου.

 

Ένα μεγάλο θέμα, για το οποίο είχατε αναλάβει πρωτοβουλίες όταν ήσασταν Βουλευτής και Υπουργός ήταν να δημιουργηθεί στο Ρέθυμνο αεροδρόμιο. Μάλιστα είχαν αγοραστεί οικόπεδα στον Λατζιμά. Ποια είναι η άποψη σας σήμερα για το θέμα; Αλήθεια γνωρίζετε ποια είναι η τύχη αυτών των οικοπέδων;

 

Σωστά ρωτάτε αεροδρόμιο στο Ρέθυμνο, στον Λατζιμά συγκεκριμένα και όχι αεροδρόμιο Ρεθύμνου όπως καμιά φορά λέγεται λάθος.

Δεν θα επεκταθώ σε ανάλυση, εξάλλου έχω πει ήδη πάρα πολλά, αλλά για να περιγράψω όσα με έχετε ρωτήσει, θα χρειαζόταν μάλλον βιβλίο παρά συνέντευξη.

Φυσικά για τα χωράφια δεν γνωρίζω τίποτα. Γι’ αυτά γνωρίζουν οι αρμόδιες υπηρεσίες. Ο Λατζιμάς είναι στο μέσο της διαδρομής από τον ΒΟΑΚ και τον παλιό εθνικό, από Ηράκλειο και Χανιά και λίγα χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο.

Ο χώρος κατάλληλος κατά τη γνωμάτευση των αρμοδίων.

Το Ηράκλειο και οι παράγοντές του ήταν σύμφωνοι γιατί το αεροδρόμιο μέσα στην πόλη δεν επαρκεί και είναι ανάγκη για νέο αεροδρόμιο Κρήτης.

Αυτό ήταν ο Λατζιμάς.

Το κεντρικό αεροδρόμιο Κρήτης.

Αυτό που τώρα θα γίνει στο Καστέλι και για μας απρόσιτο.

Αυτονόητο ότι ο ΒΟΑΚ θα έπρεπε να αναβαθμιστεί για τη γρήγορη πρόσβαση στο αεροδρόμιο.

Ο αμαριώτικος συνδετήριος δρόμος με τη Νότια Κρήτη επίσης.

Το θέμα αεροδρόμιο Κρήτης στο Λατζιμά έχει κλείσει δυστυχώς πλέον για πάντα προς προσωπική μου ικανοποίηση γιατί εγώ δεν έχω τουριστικά συμφέροντα , αν και έχει βαρύνει η ακοή μου, μια ενόχληση θα την είχα να ανεβοκατεβαίνουν τα αεροπλάνα πάνω από το σπίτι μου στα Σκουλούφια.

Και ο Ουρανογιώργης που πρόβλεψε πως θα κουφαθεί και δεν θα ενοχλείται, έτσι κι αλλιώς δεν θα είχε πρόβλημα εκεί που κοιμάται με τη Φωτεινή τον αιώνιο ύπνο στο Αγιασμάτσι.

 

Κλείνοντας ποιες κατά τη γνώμη σας θα πρέπει να είναι οι προτεραιότητες για το Ρέθυμνο μετά τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου;

 

Εδώ και 25 χρόνια τώρα σπανιότατα έδωσα συμβουλές σε οποιονδήποτε για οτιδήποτε.

Δεν θα μπω στον πειρασμό και τώρα, αφού εξάλλου κανείς αρμόδιος δεν το χρειάζεται.

Το Ρέθυμνο για δεκαετίες πολλές είχε την προσωνυμία «Παντέρμο Ρέθεμνος». Τη δεκαετία του 1970 είχε χαρακτηριστεί με άλλους 10 περίπου Νομούς «προβληματικός».

Στο τέλος της δεκαετίας του 1980 με το ΠΑΣΟΚ που με αφορά και αναφέρομαι τα πάντα είχαν αλλάξει στο καλύτερο και ο τόπος μπήκε σε τροχιά ανάπτυξης και προόδου. Η πρόοδος θα εξακολουθήσει όσο υπάρχουν Ρεθεμνιώτες που πιστεύουν στον τόπο τους και τους ανθρώπους του.

 

Σχετικά άρθρα