Χριστόφορος Παπακαλιάτης: Η Sarah είναι η μικρή της οποίας έγινα ανάδοχος

Πριν από λίγο καιρό ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης βρέθηκε στην Αφρική και στο Νεπάλ για να κάνει ένα ντοκιμαντέρ για την Action Aid. Μιλώντας στο people εξηγεί πώς του έγινε η πρόταση και τι τον έκανε να πεις το ναι.« Ήταν πριν ένα χρόνο όταν με πλησίασε η Action Aid. Θυμάμαι ότι είπα το ναι χωρίς δεύτερη σκέψη. Ήταν κάτι που ήθελα να δοκιμάσω.Κάτι πολύ μακριά από αυτό που μέχρι σήμερα έκανα. Έφτιαξα, λοιπόν, μια ομάδα με συνεργάτες που πάντα δουλεύουμε μαζί και πήγαμε και γυρίσαμε αυτό το ντοκιμαντέρ», εξηγεί.

Πώς ήταν η εμπειρία στην Αφρική;

Μοναδική. Η αποστολή ήταν να πάμε και να μιλήσουμε με ανθρώπους σε περιοχές που πάσχουν, όπου δραστηριοποιείται η Action aid. Πήγαμε σε σχολεία, μπήκαμε σε σπίτια, είδαμε από κοντά πως ζούνε αυτοί οι άνθρωποι και ποιες είναι οι ανάγκες τους.

Είσαι ανάδοχος κάποιου παιδιού μέσω της action aid;

Ναι ήμουν κατά το παρελθόν και έγινα πάλι τώρα. Στα ταξίδια αυτά συνειδητοποίησα τι μπορεί πραγματικά να προσφέρει μια αναδοχή και πως με 20 ευρώ τον μήνα μπορείς να αλλάξεις την ζωή ενός παιδιού. Η Sarah είναι η μικρή της οποίας έγινα ανάδοχος, την γνώρισα από κοντά και μπορώ να σου πω με σιγουριά ότι είναι τα πιο εύστοχα 20 ευρω τον μήνα που δίνω.

Φαντάζομαι αντίστοιχη λογική είχε και η αποστολή της ομάδας στο Νεπάλ…

Ναι, αλλά με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην Ασία. Άλλες κουλτούρες, άλλη ιστορία, άλλοι άνθρωποι που όμως έχουν ένα κοινό: Παλεύουν να ζήσουν με αξιοπρέπεια. Είναι σοκαριστικό που μπορεί να φράσει τον άνθρωπο η φτώχεια και η ανισότητα που υπάρχει στον πλανήτη.

Μιλώντας στην Ελένη Μενεγάκη είπες πως αν είχες παιδιά θα τα πήγαινες εκεί για να δουν πόσο διαφορετικά μπορεί να μεγαλώνουν οι συνομήλικοί τους σε αυτές τις χώρες. Ποιο είναι το «μάθημα ζωής» που παίρνεις αν μπορούμε να το θέσουμε έτσι;

Πιστεύω πως είναι χρήσιμο ένα παιδί να ξέρει πως ζούνε και άλλα παιδιά. Να μπορεί να εκτιμήσει, να κρίνει, να βιώσει μια άλλη πραγματικότητα, που θα του φανερώσει άλλου τύπου ευαισθησίες, να αντιληφθεί την αξία κάποιων πραγμάτων που ίσως θεωρεί δεδομένα. Οι άνθρωποι ζούμε και μεγαλώνουμε τα παιδιά μας μηχανικά και μέσα σε προστατευτικές φούσκες. Τα δικά μας προβλήματα, οι δικές μας ανάγκες, ο δικός μας μικρόκοσμος. Συμβαίνει σε όλες τις κοινωνίες και είναι φυσιολογικό και αναπόφευκτο. Όμως, σε περίπτωση που σπάσει αυτή η προστατευτική φούσκα τότε χωρίς γνώση και αντίληψη είμαστε χαμένοι. Όλοι.

Τώρα η Action Aid ξεκίνησε και το Επίκεντρο στον Κολωνό, ένα κέντρο μέσα από το οποίο βοηθά παιδιά Ελλήνων που αντιμετωπίζουν πρακτικά καθημερινά προβλήματα εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Συνάντησες κάποια παιδιά εκεί;

Δεν συνάντησα μόνο παιδιά. Συνάντησα ανθρώπους όλων των ηλικιών που απλά στάθηκαν άτυχοι και η κρίση τους άλλαξε την ζωή δραματικά. Πολλούς από αυτούς τους ανθρώπους το Επίκεντρο έχει καταφέρει να τους κάνει και να ορθοποδήσουν πάλι. Όχι μόνο στο ψυχολογικό κομμάτι (που είναι εξαιρετικά σημαντικό) αλλά και σε πολλά πρακτικά, που δεν είχαν άλλο τρόπο να τα λύσουν. Μπορεί οι ανάγκες τους να μην είναι το νερό όπως είναι στην Αφρική, όμως για τα δεδομένα της χώρας μας, αυτοί οι άνθρωποι έχασαν την γη κάτω από τα πόδια τους. Και εκει βρέθηκε η Action aid.

Τα παιδιά στο Επίκεντρο, που πιθανό σε γνωρίζουν μέσα από τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, φαντάζομαι σε υποδέχτηκαν με μεγάλο ενθουσιασμό…

Ναι γνώρισα και την θεατρική ομάδα που έχουν φτιάξει εκεί. Μόλις επιστρέψω από την Αμερική το καλοκαίρι θα ξαναπάω γιατί θέλω να κάνουμε κι άλλο γύρισμα. Το Επίκεντρο έχει κάνει τεράστιο έργο στην Αθήνα και στο ντοκιμαντέρ θέλω πολύ να ασχοληθώ με το τη δράση της Action Aid στην Ελλάδα.

ourlfie.gr

Σχετικά άρθρα