Nova Professional Economy 23 euro!!!

«Όταν όλα έρχονται ανάποδα…»

Το παραπάνω θέμα θα αναπτύξει το Σάββατο 9 Μαρτίου στις 6.30 μ.μ. στο Σπήλι, στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητρόπολης,  ο γνωστός χαρισματικός ομιλητής, θεολόγος και συγγραφέας,  ο πρωτοπρεσβύτερος  π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος ή αλλιώς π. Λίβυος, όπως είναι γνωστός από το ομώνυμο blog που διατηρεί στο διαδίκτυο.

Ο π. Χαράλαμπος γεννήθηκε το 1975 στο Ηράκλειο Κρήτης. Φοίτησε στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Κρήτης και μετέπειτα στη Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης. Σήμερα ζει στη νότια Κρήτη, στο χωριό Πύργος Μονοφατσίου και είναι εφημέριος στην ενορία Αγ. Ειρήνης Πύργου. Είναι έγγαμος με τρία παιδιά.

Ασχολείται  με τις νέες μορφές πληροφοριακής επικοινωνίας δημιουργώντας πολλά ιστολόγια με σημαντικότερο το π. Λίβυος: http//plibyos.blogspot.com. Στο youtube υπάρχουν πολλές ομιλίες του από τηλεοπτικές εκπομπές και εκδηλώσεις φορέων  σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού όπου έχει προσκληθεί να μιλήσει. Στο Σπήλι είναι προσκεκλημένος του Συλλόγου Στήριξης του Έργου της Ι. Μητρόπολης Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων «Άγιος Ραφαήλ» στα πλαίσια της κοπής της βασιλόπιτας του Συλλόγου με είσοδο ελεύθερη.

Έχει γράψει έξι βιβλία που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις ΑΡΜΟΣ με τους εξής τίτλους:

  1. «Όλα είναι δρόμος» Ευκαιρίες συμφιλίωσης με τον χαμένο μας εαυτό
  2. «Ο Κινέζος, ο Θεός και η μοναξιά»
  3. «Κάθε τέλος μια αρχή» ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΔΙΧΩΣ ΦΟΒΟ ΚΙ ΕΝΟΧΗ
  4. «Η ενοχή της χαράς» ΧΤΙΖΟΝΤΑΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΣΕ ΜΙΑ ΖΩΗ ΟΔΥΝΗΣ
  5. ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ ΠΟΥ ΕΠΑΙΖΕ ΚΡΥΦΤΟ» Η «σιωπή» του Θεού στις δοκιμασίες των ανθρώπων
  6. ΖΩΗ ΔΙΧΩΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ, Σκέψεις χωρίς δίχτυ ασφαλείας…

Κλείνοντας θα παραθέσω ένα κείμενό του που δημοσίευσε στο blog του. Έχει τίτλο: «Πάντα μαζί μας…» (8/1/19)

«Μπορεί ο Θεός να μην σταματάει πάντα την καταιγίδα της δοκιμασίας που σαπίζει τις αντοχές μας. Μπορεί να σωπαίνει όταν εμείς θα επιθυμούσαμε να τον ακούσουμε πιο δυνατά από ποτέ. Ένα όμως είναι το βέβαιο, ότι ούτε μια στιγμή δεν έφυγε από κοντά μας. Είναι εκεί στο μέσο της καταιγίδας, μούσκεμα όπως εμείς, με την ίδια βραχνάδα στο λαιμό, με τα ίδια μελανιασμένα χέρια από το κρύο, όπως τότε που τα άπλωσε πάνω στο σταυρό και φυσούσε απίστευτη μοναξιά….»

Μπατσολάκη Γεωργία,

Μέλος του Δ.Σ του Συλλόγου «Άγιος Ραφαήλ»

Σχετικά άρθρα