Με μαντινάδες & όνειρα

Γράφει η Κατερίνα Βοτζάκη

Αποστόλης από το περαχώρι πρωί πρωί μπήκε στο λεωφορείο για να πάει στην πόλη…

Αναψοκοκκινισμένος χειρονομούσε και έλεγε τον πόνο του στους γνωστούς που συναντούσε…

<< Εκλέψανε μου την αελέ και πάω να το καταγγείλω να πιάσουνε τσι κλέφτες…τοιμόγενη από μέρα σε μέρα  ήθελε να το κάμει και επήρανε μου τηνε μωρέ >>…

<<Μα ήντα λες μπρε συ Αποστόλη ποιος να σου τη κάμει ε τέθοια δουλειά>>..

<<Δε γ-κατέω μπρε κουμπάρω για τούτο να ‘ρθα και γω για να το μάθω>>..

<<Ερώτηξες τσι χωριανούς σου μπας και τη ν-είδανε ποθές;>>

<<Κιαμέ δεν- ερώτηξα λέει; ούλους… κιανείς δε ν-είδενε πράμα…μα κιανείς ολόκληρο θεριό και δε ντο παντήξανε ποθές…διαολοπαράξενο δε ν-είναι;>>…

Στην πλατεία του χωριού κάτω από τον γεροπλάτανο καθότανε οι χωριανοί και  λέγανε τα νέα της ημέρας…

Είχε μπει η άνοιξη  φυσούσε  ένα ζεστό αεράκι και είχαν βγεί όλοι έξω να χαρούν τη βραδιά…

<<Για ξανοίξετε μωρέ κοπέλια εκέ ένα φεγγάρι αστράφτει ο κόσμος σα γ-και να ναι μέρα>>… είπε ο Λευτέρης ο ριμαδόρος του χωριού.

<<Πανσέληνο έχουμε μπρε Λευτέρη>>…

<<<Ουυυυ γλέντι θα χουνε τα φανταχτά απόψες>>.

Αυτό ήτανε αρκετό για να αρχίσουνε τις ιστορίες με τα φαντάσματα , ο ένας έλεγε  το μακρύ ο άλλος το κοντό του και η παρέα μεγάλωνε σιγά σιγά…

Εκεί πάνω στις τσικουδιές και στα στραγάλια εμφανίστηκε ο Σήφης χλωμός σαν το λεμόνι…

<< Ήντα χεις μπρε Σηφαλιό κι είσαι σα ντο πανί;>>

<<Μπρε σεις κοπέλια μη με μασκαρέψετε μα  έχω χεστεί απ’το φόβο μου>>..

<<Θα μας σε σκάσεις  μωρέ ήντα γίνηκε;>>

<<Εδά επέρνουνα από το σπηλιάρι του Άη Γιώργη και άκουσα ένα μούγκρος απού εσείστηκε το πλάι..έσπασα κάτω και πόδια μου βοηθάτε μου>>..

<<Εκειά στο σπηλιάρι έχει ακουστεί πως είχανε κάψει οι Τούρκοι γυναικόπαιδα λέτε μπρε σεις να φαντάσει  εκειά μέσα;>>

<<Λέω να πέρουμε τσι φακούς και να πάμε να εξερευνήσουμε το σπηλιάρι ίδια εδά>>…είπε ο Λευτέρης…

<<Εμπουντάλιασες θαρρώ…εγώ δε ν-έρχομαι  εφοβήθηκα μπρε όι όι βραδιάτικο να πάεις μοναχός σου>>..

<<Ε καλά θα πάμε όμως μόλις ξημερώσει>>…

Πρωί πρωί μαζευτήκανε όλοι έξω από το σπηλιάρι με κατσούνες σκύλους και τσιφτέδες…Αρματωμένοι αστακοί έτοιμοι να φάνε τον εχθρό…

<<Λευτεράκη θα μπεις πρώτος>> …είπε ο Σήφακας και τρέμανε τα ποδαράκια του…

<<Εγώ έχω τσι ρίζες μου από το Ψηλορείτη

και δε φοβούμαι τα θεριά που κατοικούν στη Κρήτη>>…άρχιξε τα μαντιναδάκια του  ο Λευτέρης… και μπήκε μέσα….

Οι φωνές του ακούστηκαν από τα βάθη της σπηλιάς και μετά ένα τρομαχτικό μουγκρητό κάλυψαν τις φωνές του Λευτέρη…

<<΄Εφαε ντο νε το θεριό πάει ο φίλος μας>>…χτυπιότανε όλοι έξω από το σπηλιάρι…

<< Βρε μπουνταλάδες  το θεριό που είναι στο σπηλιάρι

η αελέ που χάθηκε κείνου του διακονιάρη…

Μόνο που δε μας σε έβαλε  στη φυλακή για κλέφτες

του ‘παμε πως δε ξέρουμε μας έβγαλε και ψεύτες…

Εγέννησε και φέρτε τση πράμα μωρέ να φάει

στο περαχώρι ένας σας ίδια εδά να πάει…

Και πείτε του τη γλώσσα ντου να την αναμαζώνει

και άδικες κατηγοριές στσι άλλους μη χρεώνει…

 

Κατερίνα Βοτζάκη

“““““““““““““““““““““““““““““““““““““““““““““““““““““

 

Οι μαντινάδες και οι στίχοι που στείλατε με τη λέξη αναγέρνω:

 

Αλεξάκη Στέλλα (Ρέθυμνο)

Ανε με χάσεις μη σκεφτείς να με κερδίσεις πάλι
πριχού τσουκνώσει ανάγερνε τσ’ αγάπης το τσικάλι.

Θέλω να ‘ρθω τον Κλείδωνα τη στάμνα ν’ αναγέρνω

κι αργά ταχιά το τυχερό τσ’ αγάπης σου να σέρνω.

 

Λεουνάκης Νεκτάριος (Συρίλι Χανιά)

Όταν μπροστά στα μάθια μου τη θύμησή σου φέρνω

το παρελθόν με το παρόν δακρύζω κι αναγέρνω.

 

Προκόπης Ζερβουδάκης (Καμπανός Σελίνου Χανιά)

Είναι φορές που στα παλιά το νου μου αναγέρνω

κι όσα μαζί περάσαμε εις το παρόν τα φέρνω.

 

Κουτσελάκης Αντώνης (Ιεράπετρα)

Συχνά πυκνά τση θύμησης τση σκέψεις αναγέρνω
μπας και σε βρω για να χαρώ μα δε τα καταφέρνω.

Δανδουλάκη Ελευθερία ( Ρέθυμνο)

Ανάγειρα τη θύμηση στα παιδικά μου χρόνια

που ήτανε γεμάτες γειτονιές με βιόλες στα μπαλκόνια.

 

Γύπαρη Π. Γεωργία (Ασή Γωνιά Αποκορώνου Χανιά)

Κάθομαι και παρατηρώ το μέλλον μου ποιο θα’ ναι

μα τ’ αναγέρνω το μυαλό και στα παλιά με πάνε.

 

Μπούτζουκα Μαρία (Σχολή Ασωμάτων Ρέθυμνο)

Ανάγειρα τσι σκέψεις μου κι ως κι αν προσπάθησα το

μιά να σε φέρει δίπλα μου δεν εκαταφερά το.

Ανάγειρα τσι,τσι καημούς έκατσα μέτρησα τους

μα μια χαρά δεν έβρηκα να σαι ανάμεσα τους.

 

Ψαθάκη Ελένη (Ρέθυμνο)

Ανάγειρα τον, τον θυμό να ξεθυμάνει ο πόνος
γιατί στα βάθη της ψυχής ρίζωσε και είναι μόνος.

 

Κουκλινός Αντώνης (Ασήμι Ηράκλειο)

Ανεκατώνω μ-νιά ζωή, στση μοίρας το τσικάλι

με τη κουτάλα βάσανα, ελπίδες να μου βγάλει.

 

Κιουρτσιδάκη Νίκη ( Φρατζεσκιανά Μετόχια Ρέθυμνο)

Τσι θύμησες ανάγειρα στου νου μου το τσικάλι

όμως αυτές εκόλλησαν στη σκέψη μου και πάλι.

 

Ψαθόπουλος Λεωνίδας (Αθήνα)

Τα όνειρα ανάγειρα απου ‘χω καμωμένα

μα δεν θωρώ σάρκα κι οστά να πήρε ούτε ένα.

 

Λεώνης Γιάννης (Αθήνα)

Ανάγειρα τσι θύμησες κι ήρθαν τα πάνω κάτω

στου νου το παρακάσελο και γίνανε σφουγγάτο.

 

Σκουντριδάκης Σήφης (Κουρνάς Αποκορώνου Χανιά)

Βαταλαλεί τσι γειτονιές και σουχλικά ‘ναγέρνει

και θα μπελογραντίσουνε κι αθρώποι μπιστεμένοι.

 

Καλλιτσουνάκη Γιάννα (Ασκύφου Σφακίων Χανιά)

Ψάχνεις στις στάχτες για να βρεις όνειρα που χα θάψει

ανάγυρατα πριν φανείς, η σπίθα να τα κάψει.

 

Τζιγκουνάκη Πετρογλάκη Χαρούλα (Τζιτζιφές Αποκορώνου Χανιά)

Στην παρασιά τσ΄ αγάπης σου σα στέξεις το τσικάλι

ανάγερνε τσι μυρωδιές μ’ ολάργυρο κουτάλι.

κατερίνα

Δρακάκη Ζωή (Ρέθυμνο)

Ανακατεύω τα παλιά κι σκέψη πάλι πάει

εκεί που ούτε η λογική ούτ’ η καρδιά χωράει.

 

Δρακάκη Ειρήνη (Ρέθυμνο)

Ανακατεύω τσι καημόυς και στσι γυρίζω μοίρα

να δεις πως με κατάντησες να ζω την κακόμοιρα.

 

Δρακάκη Μαρία (Κυνηγιανά Μυλοποτάμου Ρέθυμνο)

Ανάγειρα οψές αργά αυτά που’ χαμε ζήσει

και ένοιωσα πως τελικά δεν σ’ είχα αγαπήσει.

 

Δρακάκης Εμμανουήλ (Ρέθυμνο)

Αναγειρα τις σκέψης μου κι ότ’ έζησα με σένα

και τα κρατάω φυλαχτό όλα τα περασμένα.

 

Αυγουστάκη Χαρά (Ρέθυμνο)

Ανάγειρε τη σκέψη σου το παρελθόν μη σβήσει

κι ο έρωτας που ζήσαμε χαρές να σε γεμίσει.

 

Λυκούδη Στέλλα (Ρέθυμνο)

Κοιμούμε και στον ύπνο μου  όνειρα αναγέρνω

μήπως και δω λίγη χαρά  που ξυπνητή δεν παίρνω.

 

Ψαρουδάκης Γρηγόρης (Γάλλος Ρέθυμνο)

Ανακατεύω τα χαρτιά και ρίχνω και το ζάρι

να δω με ήντα τεχνική έχεις το νου μου πάρει.

Τσι σκέψεις που στο παρελθόν έκανα αναγέρνω

μήπως και βρω γιάντα πονώ όντε στο νου σε φέρνω.

 

Γύπαρη Κατερίνα (Ασή Γωνιά Αποκόρωνας Χανιά)

Ανάγειρα τη σκέψη μου και πήγε μακριά μου

στην Κρήτη μου που αγαπώ και έχω στην καρδιά μου.

 

Λουλουδάκης Μαρίνος (Ηράκλειο)

Ανάγειρα τσι μνήμες μου στο παρελθόν μου ίσως

μήπως και βρω στο σήμερα ανατροφή και ύθος.

 

Γαριπαντώνης (Νίβρυτος Ζαρός Ηράκλειο)

Εγώ το δάκρυ του καημού μαζώνω κι αναγέρνω

να μετατρέψω σε χαρές μα δεν τα καταφέρνω.

 

Ζουρμπάκης Γιώργος (Ρέθυμνο)

Η άξια νοικοκυρά παντού τα καταφέρνει

και στο τσικάλι το φαί  ‘πιτήδεια τ’ αναγέρνει.

 

Σταυρουλάκης Νικήτας (Ρέθυμνο)

Τρυπούνε κι αναγέρνουνε τη θάλασσα να βρούνε

πετρέλαιο κι αέριο δίχως να μας ρωτούνε.

 

Λιονής Γιάννης (Ατσιπόπουλο Ρέθυμνο)

Τη σκέψη αναγέρνω τη  και τα παλιά θυμούμαι

και μια ν-αγάπη τση καρδιάς όλο αναστορούμαι.

 

Παπαδάκη Κωνσταντίνα (Μεγαλόπολη Αρκαδίας )

Γίνηκε η πατρίδα μας χώρα αναγερμένη

με μαύρους ,άσπρους, κίτρινους και φαίνεται μου ξένη.

 

Βοτζάκη Κατερίνα (Ρέθυμνο)

Μοίρα τσι ξεροτρόχαλους που μου ‘χεις στιβαγμένους

χίλιες φορές κάθε βραδιά τσι ‘χω αναγερμένους.

 

Μαντινάδες από το προηγούμενο θέμα:

 

Νικηφόρος Νικόλαος (Αξός Μυλοποτάμου)

Τη σκέψη έπεψα ‘ψαργάς να ‘ρθει να σ’ ανταμώσει

η τα διαπιστευτήρια τσ’ αγάπης να σου δώσει.

 

Περάκης Αντώνης (Ηράκλειο)

Με τον καιρό αν ξεχαστείς κι’ ανάμνηση θα γίνεις
μέσα στη σκέψη, σκέψη μου  σαν όνειρο θα μείνεις.

 

Κωνσταντίνα Παπαδάκη…Διόρθωση μαντινάδας

Σα κατσιφάρα έρχονται σαφή σε μένα οι πόνοι

λες και γεννούν πληθιαίνουνε κι όσο περνούν οι χρόνοι.

 

Αν κάποιος δει την μαντινάδα του να λείπει

η να είναι γραμμένη λάθος παρακαλώ να με ενημερώσει.

 

Το επόμενο μας θέμα είναι η λέξη : ξαμώνω δηλαδή σημαδεύω , στοχεύω.

Τηλέφωνο επικοινωνίας 6981572714.

Σχετικά άρθρα

Δείτε επίσης

Close