Από έναν σημαντικό κίνδυνο απειλούνται οι ασθενείς με μη αλκοολική λιπώδη ηπατική νόσο, που θα μπορούσε να οδηγήσει έως και στην εισαγωγή τους στο νοσοκομείο.
Ειδικότερα, σε πανεθνική σουηδική μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Clinical Gastroenterology and Hepatology, και στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 12.000 ασθενείς, διαπιστώθηκε ότι οι συγκεκριμένοι ασθενείς ήταν πιο επιρρεπείς σε σοβαρές λοιμώξεις, που ενδεχομένως να χρήζουν νοσηλείας.
Πιο συγκεκριμένα, συγκρίνοντας τα άτομα με μη αλκοολική λιπώδη ηπατική νόσο με την ομάδα ελέγχου, που δεν έπασχε από τη νόσο, διαπιστώθηκε μια αύξηση του κινδύνου έως και 71% για τις σοβαρές λοιμώξεις που απαιτούσαν εισαγωγή στο νοσοκομείο, με τις λοιμώξεις του αναπνευστικού και του ουρογεννητικού συστήματος να είναι οι δύο συχνότερες.
«Τα ευρήματά μας αναδεικνύουν τη νόσο ως μια πολυσυστηματική διαταραχή, που αυξάνει τον κίνδυνο λοιμώξεων ανεξάρτητα από άλλους υποκείμενους παράγοντες κινδύνου, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης» επισημαίνει ο επικεφαλής συγγραφέας δρ. Fahim Ebrahimi, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Karolinska Institutet και γαστρεντερολόγος στο Πανεπιστημιακό Κέντρο Γαστρεντερικών και Ηπατικών Παθήσεων Clarunis στη Βασιλεία της Ελβετίας.
H μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος επηρεάζει περίπου το ένα τέταρτο όλων των ενηλίκων παγκοσμίως, ενώ έχει συσχετιστεί και με την παγκόσμια αύξηση της παχυσαρκίας, αλλά και με τον καρκίνο του ήπατος. Τα τελευταία χρόνια, θεωρείται όλο και περισσότερο ως μια πολύπλευρη ασθένεια που επηρεάζει πολλαπλά συστήματα οργάνων.
Ένας στους έξι ασθενείς σε κίνδυνο
Έναυσμα για την πραγματοποίηση της συγκεκριμένης μελέτης αποτέλεσαν προηγούμενες πειραματικές μελέτες, που συμπέραναν ότι η μη αλκοολική λιπώδης νόσος σχετίζεται με μειωμένη λειτουργία διαφόρων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μεγαλύτερη ευαισθησία απέναντι σε διάφορες ιογενείς, βακτηριακές και μυκητιασικές λοιμώξεις.
«Το ήπαρ παίζει σημαντικό ρόλο στο ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα με τα ανοσοποιητικά κύτταρα, όπως τα μακροφάγα (κύτταρα Kupffer) και τα λεμφοκύτταρα, να αποτελούν έως και το 20% όλων των ηπατικών κυττάρων», προσθέτει ο δρ Ebrahimi.
Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα, σημειώνει ότι «με έκπληξη διαπιστώσαμε ότι ο κίνδυνος σοβαρών λοιμώξεων ήταν αυξημένος ακόμη και σε άτομα με απλή λιπώδη ηπατική νόσο χωρίς ενδείξεις φλεγμονής ή ίνωσης του ήπατος. Ωστόσο, όταν τα άτομα είχαν ενδείξεις του φλεγμονώδους υποτύπου της μη αλκοολικής στεατοηπατίτιδας ή είχαν αναπτύξει ίνωση, διέτρεχαν ακόμη υψηλότερο κίνδυνο, με τον υψηλότερο κίνδυνο μεταξύ των ατόμων με κίρρωση».
«Η απόλυτη διαφορά κινδύνου στα 20 χρόνια μετά τη διάγνωση της μη αλκοολικής λιπώδους νόσου ήταν 17,3%, που αντιστοιχεί σε μία επιπλέον σοβαρή λοίμωξη σε κάθε έξι ασθενείς, επομένως, τα ευρήματά μας υπογραμμίζουν τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης και θεραπείας για την αναστροφή της νόσου σε όλα τα στάδια», αναφέρει ο αντίστοιχος συγγραφέας Jonas F Ludvigsson, παιδίατρος στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Örebro και καθηγητής στο Τμήμα Ιατρικής Επιδημιολογίας και Βιοστατιστικής του Karolinska Institutet.
«Μέχρι σήμερα, οι κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες για τη μη αλκοολική λιπώδης νόσο δεν έχουν ακόμη συμπεριλάβει συγκεκριμένες συστάσεις για την πρόληψη και τη διαχείριση των λοιμώξεων», προσθέτει ο δρ Ebrahimi. «Με βάση τα αποτελέσματά μας, η πρόληψη των λοιμώξεων θα πρέπει να αποτελέσει μία από τις κύριες προσπάθειες πολιτικής υγείας, για την αντιμετώπιση των νοσηροτήτων που σχετίζονται με τη νόσο» καταλήγει.
ygeiamou.gr