Είναι ένα από τα επιχειρήματα που έχουν κατακλύσει τη δημόσια συζήτηση εδώ και δυο μήνες, όσο εκτυλίσσεται η απαράδεκτη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, που πλέον μετατρέπεται όλο και πιο ραγδαία σε έναν πόλεμο ανάμεσα στη Ρωσία και ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ. Προφανώς το συγκεκριμένο επιχείρημα, σκοπεύει να ξεπλύνει τις ευθύνες του ΝΑΤΟ για τη σημερινή κατάσταση στην Ουκρανία. Ταυτόχρονα, επιδιώκει να εμπεδώσει ότι οι επιδιώξεις του κάθε λαού ταυτίζονται με τις επιδιώξεις της κυβέρνησής του.
Πριν λίγες μέρες, η κυβέρνηση της Κίνας σύναψε αμυντική συμφωνία με τις αρχές των Νήσων Σολομώντα. Οι Νήσοι Σολομώντα βρίσκονται στον νότιο Ειρηνικό Ωκεανό, περίπου 1.700 χιλιόμετρα από τις ανατολικές ακτές της Αυστραλίας, 9.500 χιλιόμετρα από τις νοτιοδυτικές ακτές των ΗΠΑ, 3.100 χιλιόμετρα από τις βόρειες ακτές της Νέας Ζηλανδίας και 5.500 χιλιόμετρα από την Ιαπωνία. Από τη δε Κίνα οι Νήσοι Σολομώντα απέχουν περί τα 6.000 χιλιόμετρα. Η αμυντική συμφωνία Κίνας - Νήσων Σολομώντα εντάσσεται στην επιδίωξη της Κίνας να αποκτήσει ηγετικό ρόλο στην περιοχή του Ειρηνικού, σε μια περίοδο που οξύνεται περαιτέρω η αντιπαράθεση ΗΠΑ - Κίνας. Πώς υποδέχτηκαν τη συμφωνία οι ανταγωνιστές της Κίνας; Οι ΗΠΑ θα «αντιδράσουν αναλόγως» αν η συμφωνία του Πεκίνου με τις Νήσους Σολομώντα οδηγήσει σε μόνιμη κινεζική στρατιωτική παρουσία στο κράτος του Ειρηνικού, μεταδίδει το πρακτορείο «Bloomberg».
Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία και ΗΠΑ φοβούνται ότι η συμφωνία Κίνας - Νήσων Σολομώντα μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για μια κινεζική ναυτική βάση στον νότιο Ειρηνικό, η οποία θα απέχει μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα από τις ακτές τους.
Ανάμεσα στις παραπάνω δηλώσεις - διαρροές έχουν μεσολαβήσει διάφορες επισκέψεις κρατικών αξιωματούχων των ΗΠΑ, της Αυστραλίας κ.ά. στις Νήσους, που στόχο είχαν να αποθαρρύνουν την υπογραφή της συμφωνίας με την Κίνα, ενώ πριν λίγους μήνες υπεγράφη στρατιωτική συνεργασία ΗΠΑ, Ηνωμένου Βασιλείου και Αυστραλίας (AUKUS).
Είναι προφανές ότι καθημερινά η βεντάλια των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών ανοίγει επικίνδυνα και αγκαλιάζει σχεδόν κάθε γωνιά του πλανήτη, αναδεικνύοντας πιο καθαρά τη μεγάλη αντιπαράθεση ΗΠΑ - Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, μια μάχη ξένη με τα συμφέροντα των λαών. Είναι επίσης προφανές ότι καθένα από τα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα, ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ από τη μία και Ρωσία - Κίνα από την άλλη, ανταλλάσσει με μεγάλη ευκολία προσχήματα εμπλοκής και σύγκρουσης.
Έτσι, για τις ΗΠΑ το «δικαίωμα» που έχει η Ουκρανία να στρατεύεται με το ΝΑΤΟ ενάντια στην ανταγωνιστική Ρωσία δεν το έχουν οι Νήσοι Σολομώντα, που γέρνουν προς την Κίνα και ενάντια στις ΗΠΑ. Το κάθε ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο αναγνωρίζει ως πόλεμο μόνο τις εισβολές του αντίπαλου στρατοπέδου. Με τον ίδιο τρόπο διαβάζονται και οι όποιες συμφωνίες. Χαρακτηρίζονται «αμυντικές» από αυτόν που τις υπογράφει και «επιθετικές» από τον αντίπαλο, ενώ για τους λαούς είναι όλες επιθετικές, καθώς ρίχνουν κι άλλο λάδι στη φωτιά των ανταγωνισμών που σιγοκαίει με τεράστιους κινδύνους.
Την ίδια στιγμή με όλα τα παραπάνω, η Τουρκία - των γνωστών απαράδεκτων διεκδικήσεων σε βάρος των συνόρων και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας - έχει εισβάλει στο Βόρειο Ιράκ και η είδηση είναι σχεδόν ανύπαρκτη στα εγχώρια αστικά ΜΜΕ. Επιπλέον, πριν λίγες μέρες ολοκλήρωσε στρατιωτική άσκηση με τίτλο «Γαλάζια Πατρίδα», που ένα από τα σενάριά της ήταν η κατάληψη ελληνικού νησιού και παρατηρητές της ήταν ακόλουθοι Άμυνας από διάφορα κράτη, όπως, των ΗΠΑ, την Αυστραλία, τη Νότια Κορέα, την Ιαπωνία, κ.ά.
Οι δε όψιμοι σημαιοφόροι του αγώνα κατά του «αναθεωρητισμού», η κυβέρνηση της ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα του ΝΑΤΟικού τόξου, δεν βγάζουν τσιμουδιά. Άλλωστε στο ΝΑΤΟ έχεις «δικαίωμα» να είσαι «σύμμαχος» αλλά «δεν είναι και η καλύτερη περίοδος να μιλάς για την Τουρκία στο ΝΑΤΟ», όπως δήλωσε κυνικά και ο Έλληνας υπουργός Άμυνας πριν λίγες μέρες. Οι επιλεκτικές ΝΑΤΟικές ευαισθησίες βγάζουν μάτι, από τις Νήσους Σολομώντα μέχρι την Τουρκία και την Ουκρανία, μην ξεχνάμε τον εφτα-μελισμό της Γιουγκοσλαβίας και τις 78 μέρες που βομβάρδιζαν οι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ. Τα καθημερινά ρεκόρ τουρκικών υπερπτήσεων και παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου "κουρελιάζουν" το βασικό επιχείρημα της σημερινής κυβέρνησης, όπως και των προηγούμενων, ότι η συμμετοχή της χώρας μας στους επικίνδυνους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς θωρακίζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας έναντι των τουρκικών διεκδικήσεων. Σε αυτό το επιχείρημα στηρίχτηκε και η εμπλοκή της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία.
Οι εξελίξεις αποδεικνύουν ότι η μοναδική σωστή πλευρά της Ιστορίας είναι η πάλη των λαών ενάντια σε όλους τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, μαζί και στα προσχήματα και την υποκρισία που τους συνοδεύουν. Άρα, συμφέρει να γίνει αντιληπτό το συντομότερο.
Στέλιος Αλεξάκης
μέλος του ΤΓ Ρεθύμνου του ΚΚΕ