Είναι λυπηρό το γεγονός ότι πολλοί εκπαιδευτικοί βρίσκονται σε αδιέξοδο εξαιτίας των δυσμενών συνθηκών διαβίωσης
Το ζήτημα της στέγασης για τους εκπαιδευτικούς, ιδιαίτερα σε περιοχές όπως τα Χανιά, αναδεικνύει ένα σοβαρό πρόβλημα που πλήττει την εκπαίδευση.
Η έλλειψη προσιτών κατοικιών οδηγεί πολλούς εκπαιδευτικούς να αποφεύγουν τη δήλωση περιοχών με σοβαρά στεγαστικά προβλήματα και όπως φαίνεται, οι νεοδιορισθέντες αντιμετωπίζουν επιπλέον δυσκολίες λόγω των καθυστερήσεων στους διορισμούς.
Το Υπουργείο Παιδείας φέρει μεγάλη ευθύνη για την έλλειψη προγραμματισμού και υποστήριξης των εκπαιδευτικών, ιδίως όταν δεν λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες σε προσωπικό πριν την πρόσληψη αναπληρωτών. Η παροχή επιδομάτων στέγασης σε συγκεκριμένους δήμους, όπως στις Σπέτσες και στην Ύδρα, θα έπρεπε να αποτελέσει πρότυπο για περιοχές όπως τα Χανιά, όπου οι τιμές των ενοικίων είναι απαγορευτικές για πολλούς νεοδιοριζόμενους.
Είναι λυπηρό το γεγονός ότι πολλοί εκπαιδευτικοί, που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην εκπαίδευση και αισθάνονται πραγματική αγάπη τόσο για το επάγγελμά τους όσο και για τις περιοχές όπου καλούνται να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, βρίσκονται σε αδιέξοδο εξαιτίας των δυσμενών συνθηκών διαβίωσης. Πολλοί από αυτούς, παρά το πάθος και την αφοσίωσή τους, αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την επιθυμία τους να εργαστούν σε περιοχές όπως η Κρήτη, όπου το υψηλό κόστος ζωής και ιδιαίτερα το κόστος στέγασης, καθιστά την παραμονή τους αδύνατη.
Οι νεοδιορισθέντες εκπαιδευτικοί, με τον πενιχρό μισθό τους, καλούνται να αντιμετωπίσουν εξωφρενικές τιμές ενοικίων, σε μια εποχή που η στεγαστική κρίση έχει φτάσει σε επικίνδυνα επίπεδα. Στα Χανιά, για παράδειγμα, οι τιμές των ακινήτων έχουν εκτοξευθεί λόγω της τουριστικής ανάπτυξης και των βραχυχρόνιων μισθώσεων (όπως το Airbnb), αφήνοντας ελάχιστα διαθέσιμα σπίτια σε λογικές τιμές για τους εκπαιδευτικούς. Η οικονομική τους επιβίωση γίνεται καθημερινά ανυπέρβλητο εμπόδιο, καθώς ο μισθός δεν επαρκεί για να καλύψει βασικές ανάγκες όπως το ενοίκιο, η διατροφή και οι μετακινήσεις.
Αυτή η κατάσταση είναι ιδιαίτερα απογοητευτική, καθώς οι εκπαιδευτικοί, που θα έπρεπε να έχουν την πλήρη υποστήριξη του κράτους, νιώθουν ανίσχυροι μπροστά στις οικονομικές πιέσεις. Παρά την αγάπη τους για την Κρήτη και την επιθυμία τους να προσφέρουν στους μαθητές και τις κοινότητες, αναγκάζονται να εγκαταλείψουν αυτές τις περιοχές λόγω των συνθηκών. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν δεν περιορίζονται μόνο στα οικονομικά. Η συνεχής αβεβαιότητα και το άγχος για το αν θα μπορέσουν να εξασφαλίσουν μια αξιοπρεπή στέγαση επηρεάζουν άμεσα την ψυχολογία και την επαγγελματική τους απόδοση, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο ανασφάλειας.
Η κατάσταση αυτή είναι ακόμη πιο έντονη και ανησυχητική σε απομακρυσμένες περιοχές όπως τα Σφακιά. Εκεί, η έλλειψη εκπαιδευτικών έχει φτάσει σε τόσο οξύ σημείο, που τα μαθήματα δεν θα ξεκινήσουν καθόλου, αφήνοντας τα σχολεία κενά και τους μαθητές χωρίς δασκάλους. Αυτή η αδυναμία να στελεχωθούν τα σχολεία όχι μόνο καταδεικνύει τη σοβαρή έλλειψη σχεδιασμού από την πλευρά του κράτους, αλλά υπονομεύει και την ίδια την εκπαιδευτική διαδικασία. Οι μαθητές των Σφακίων, όπως και άλλων απομακρυσμένων περιοχών, βρίσκονται σε μειονεκτική θέση, καθώς χάνουν πολύτιμες ώρες διδασκαλίας, κάτι που μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην εκπαίδευσή τους.
Τα σχολεία αποτελούν πυρήνα της κοινότητας και η λειτουργία τους έχει άμεσο αντίκτυπο στην κοινωνική και πολιτιστική ζωή του τόπου. Όταν τα σχολεία μένουν κλειστά ή υπολειτουργούν, η τοπική κοινωνία αποδυναμώνεται. Οι γονείς ανησυχούν για το μέλλον των παιδιών τους, και η γενικότερη ανάπτυξη της περιοχής τίθεται σε κίνδυνο.
Τέλος, η ευθύνη για αυτή την κατάσταση ανήκει στο κράτος, το οποίο όχι μόνο αποτυγχάνει να προσφέρει τα κατάλληλα κίνητρα για την προσέλκυση εκπαιδευτικών σε απομακρυσμένες περιοχές, αλλά και αποτυγχάνει να σχεδιάσει μακροπρόθεσμες λύσεις που θα επιτρέψουν την εύρυθμη λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος. Το παράδειγμα των Σφακίων, όπου τα σχολεία παραμένουν χωρίς καθηγητές και οι μαθητές χωρίς διδασκαλία, πρέπει να λειτουργήσει ως καμπανάκι για την κυβέρνηση, η οποία καλείται να λάβει άμεσα μέτρα για να διασφαλίσει την ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση, ανεξαρτήτως γεωγραφικής θέσης.
neakriti.gr