Ανοδικό µοµέντουµ φαίνεται ότι διαµορφώνεται το 2020 σε βασικές εκτατικές καλλιέργειες, µε συντελεστές την ανάκαµψη της παγκόσµιας χοιροτροφίας και τη µείωση της παραγωγής λόγο της δυσπιστίας των Αµερικανών που βρέθηκαν τα τελευταία χρόνια στο µέσο µιας έντονης εµπορικής διαµάχης. Στο ίδιο πλαίσιο η απόφαση της Ευρώπης να ενισχύσει το στοιχείο του «εκλεκτού» στην κοινοτική πρωτογενή παραγωγή, ανεβάζει περαιτέρω τόσο τους περιορισµούς στην παραγωγή όσο και τη ζήτηση για ευρωπαϊκές πρώτες ύλες που θα αξιοποιηθούν από τη βιοµηχανία µε βάση τις σύγχρονες καταναλωτικές προτιµήσεις.
ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ των ΗΠΑ, εκεί οι παραγωγοί έπειτα από µια δεύτερη δύσκολη εµπορική χρονιά, φαίνεται ότι χάνουν την πίστη τους σε κλασσικές εκτατικές καλλιέργειες. Να σηµειωθεί εδώ ότι δεν είναι µόνο ο εµπορικός πόλεµος αυτός που κόβει από τα έσοδα των αµερικανικών εκµεταλλεύσεων, όσο και η εµµονή των αγορών να πληρώνουν χαµηλές τιµές την τελευταία πενταετία στα σιτηρά. Οι Αµερικανοί προσπάθησαν να αυξήσουν την παραγωγικότητά τους, προκειµένου να µειώσουν την ψαλίδα, χωρίς όµως αποτέλεσµα, µε τις κρατικές ενισχύσεις να συντελούν στο 1/3 των εσόδων τους για το 2019.
Παρά τα εµπόδια των δασµών, φάνηκε, ειδικά στην περίπτωση του χοιρινού κρέατος, τους τελευταίους µήνες ότι η Κίνα θα αγοράσει από τις ΗΠΑ για να καλύψει τις ανάγκες της. ∆εν ισχύει όµως το ίδιο και για τις πρώτες ύλες των ζωοτροφών, όπως είναι το καλαµπόκι και η σόγια, γεγονός που προβληµάτισε έντονα κατά τις διαπραγµατεύσεις των δύο υπερδυνάµεων, µε τις ΗΠΑ να επιδιώκουν πωλήσεις συγκεκριµένου όγκου και αξιών και την Κίνα να αποφεύγει τέτοιες δεσµεύσεις, επικαλούµενη τους νόµους της προσφοράς και της ζήτησης.
Έχοντας χάσει πάνω από το 50% του κοπαδιού της λόγω της αφρικανικής πανώλης των χοίρων οι ανάγκες της Κίνας σε ζωοτροφές µειώθηκαν σηµαντικά τους τελευταίους µήνες. Ωστόσο εδώ και λίγο καιρό έχει ξεκινήσει µια προσπάθεια «ανάνηψης» από την παραγωγική κρίση στον κλάδο της χοιροτροφίας, µιας δραστηριότητας µε ισχυρό οικονοµικό χαρακτήρα στην κινεζική ύπαιθρο. Η γραµµή του Πεκίνου επιδιώκει µια ραγδαία ανανέωση του κοπαδιού, η οποία θα συνδυαστεί αναπόφευκτα µε αύξηση της ζήτησης σε ζωοτροφές.
Μεγαλύτερη ζήτηση και περιορισµένη διάθεση ενδέχεται να διαµορφώσουν το εµπορικό τοπίο στο καλαµπόκι µεσοπρόθεσµα. Επιπλέον, η «πράσινη» στροφή της ευρωπαϊκής παραγωγής δεν µπορεί να µην σηµειώσει αντίκτυπο και στην αλυσίδα εφοδιασµού της ευρωπαϊκής βιοµηχανίας. Σε αυτό το πλαίσιο, έκθεση της Κοµισιόν υποστηρίζει πως η στροφή στην ενδοκοινοτική παραγωγή για την παρασκευή και την προµήθεια ζωοτροφών είναι αναπόφευκτη.
Η ζήτηση σε γαλακτοκοµικά προϊόντα και η πρωτοκαθεδρία της ΕΕ, σύµφωνα µε την ίδια έρευνα, στο παγκόσµιο εµπόριο τυριού µέχρι το 2030, είναι ένας παράγοντας που θα ενισχύσει περαιτέρω και τη ζήτηση για ευρωπαϊκό καλαµπόκι. Ειδικά για το 2020, η παραγωγή καλαµποκιού στην ΕΕ αναµένεται να µειωθεί κατά 1 εκατ. τόνους, στους 65,5 εκατ. τόνους. Ωστόσο µια αύξηση της παραγωγής µέχρι το 2030 στους 71,5 εκατ. τόνους δεν αποκλείεται από την Κοµισιόν.
Ανακάμπτει η ζήτηση μετά τον κύκλο της αφρικανικής πανώλης
Το 60% της συνολικής κατανάλωσης σιταριού, καλαµποκιού και κριθαριού στην Ευρωπαϊκή Ένωση κατευθύνεται για χρήση σε ζωοτροφές, σύµφωνα µε τα όσα αποτυπώνει η Κοµισιόν. Το επόµενο στοίχηµα για την ευρωπαϊκή παραγωγή είναι η κάλυψη της ανάγκης για πρώτη ύλη µη γενετικώς τροποποιηµένη και βιολογική, βάσει της ίδιας έκθεσης, η οποία προβλέπει ότι στο προσεχές µέλλον, σηµαντικό όγκο της παραγωγής θα απορροφά και η βιοοικονοµία για την παρασκευή βιοπλαστικών και λοιπών σχετικών προϊόντων. Πρόκειται για παράγοντες που δεν λαµβάνονταν τόσο σοβαρά υπ’όψιν στο παρελθόν, που όµως αναµένεται να ανοίξουν µια νέα αγορά αξιοσηµείωτου µεγέθους ως το 2050.
Στον υπόλοιπο κόσµο η κατανάλωση για βιοκαύσισιµα είναι επίσης σηµαντικός παράγοντας που θα ρυθµίσει τις αγορές στο µέλλον, µε τη Λατινική Αµερική να αναµένεται ότι θα αυξήσει απότοµα την παραγωγή της, όσο οι Ηνωµένες Πολιτείες ενισχύουν τα αποθέµατά τους προκειµένου να ανταγωνιστούν τις περιοχές της Μαύρης Θάλασσας. ∆ιαµορφώνεται, λοιπόν, σύµφωνα µε την έκθεση µέσα στην επόµενη δεκαετία, ένα εµπορικό µείγµα µε αυξηµένες απαιτήσεις σε όγκο καλαµποκιού για χρήση σε ζωοτροφές αλλά και από τη βιοµηχανία, µε τη ζήτηση να βρίσκεται σταθερά ένα βήµα µπροστά από την παραγωγή. Σε αυτό το τοπίο, η Ευρώπη θα διαµορφώσει µια δυναµική ενδοκοινοτική αγορά, µε προτεραιότητα στις δικές της πρώτες ύλες.